Roel Beetsma is hoogleraar Macro-economie aan de Universiteit van Amsterdam. Sylvester Eijffinger is hoogleraar Financiële Economie aan de Universiteit van Tilburg en op dit moment tevens gasthoogleraar aan Harvard University te Cambridge, MA.

De huidige kredietcrisis heeft op pijnlijke wijze een aantal fundamentele problemen van het financiële toezicht in de Verenigde Staten blootgelegd. Wat begon als een crisis in de huizenmarkt in de VS is verworden tot een wereldwijde kredietcrisis en begint nu ook zijn weerslag te krijgen op de reële economie.

De beweeglijkheid van het internationale kapitaal en het beperkte zicht op de risico’s van de ingewikkelde financiële instrumenten maken het onmogelijk om het risico op een crisis volledig uit te sluiten. Dit betekent echter niet dat er geen rol is voor adequaat financieel toezicht. Goed toezicht kan de kans op een crisis verkleinen en, wanneer er toch een crisis optreedt, de schadelijke gevolgen ervan verminderen.

De Amerikaanse overheid heeft er inmiddels voor gekozen om de Federal Reserve een andere en grotere rol te geven bij het toezicht. De Fed zal zich concentreren op het gedragstoezicht van banken en andere financiële instellingen om de financiële stabiliteit te waarborgen, terwijl het dagelijkse toezicht op de financiële situatie van individuele instellingen zal worden ondergebracht bij een nieuwe autoriteit, die de taken van de huidige verschillende toezichthouders consolideert.

Op zichzelf genomen is deze nieuwe autoriteit een stap in de goede richting, al kan worden opgemerkt dat het bekende kalf reeds verdronken is. Verspreid toezicht zorgt voor competentiestrijd en gebrek aan noodzakelijke communicatie van de betrokken verschillende instellingen. Het samenvoegen van gerelateerde taken zal op kortere termijn tot weerstanden leiden bij personen en instellingen die bevoegdheden verliezen, maar zal op langere termijn een efficiënter model opleveren.